หน้าหลัก arrow ข้อธรรมนำชีวิต arrow คติข้อคิด arrow ผู้ซื่อสัตย์  
 
             
 
หน้าหลัก
ข่าวประชาสัมพันธ์
กวีธรรมคำกลอน
ข้อธรรมนำชีวิต
ธรรมะอินเทรนด์
กระดานเสวนาธรรม
เว็ปเพื่อนธรรม
ติดต่อผู้ดูแลระบบ
Administrator
 
ภาพกิจกรรม
 
หลวงพ่อจรัญ ฐิตธฺมโม
สมเด็จพระสังฆราช
ท่านพุทธทาสภิกขุ
ท่าน ว. วชิรเมธี
 
 
 
 
ชื่อสมาชิก

รหัสผ่าน

จำข้อมูลการล็อกอิน
ลืมรหัสผ่าน?
ยังไม่ได้ลงทะเบียน? ลงทะเบียนใหม่
 
Syndicate
 
 
ผู้ซื่อสัตย์ พิมพ์ อีเมล
เขียนโดย lpkfc   
19 ก.พ. 2011 23:07น.





ลูกน้องผู้ซื่อสัตย์

เมื่อพูดถึงความซื่อสัตย์ ความไว้วางใจ
ถ้าเราขาดสิ่งนี้ไปจะหาความสุขยากมาก
เช่น สามีภรรยาไม่ไว้วางใจกัน ระแวงกันหมด
นอนอยู่ก็ระแวงว่า ใต้เตียงจะมีมีดโกนหรือเปล่า
นึกสภาพแล้วหวาดเสียวนะโยม

เจ้านายลูกน้องถ้าไม่ไว้วางใจ จะทำอะไรมันก็กังวลไปหมด
คนมักจะติดกับคำว่า เขาว่ามา....โยมลองทบทวนดูแล้วกันว่า
ระหว่างเขา กับหูอะไรมันก่อนก่อนกัน หูย่อมติดในขณะที่เกิดเลยใช่ไหม
ดังนั้นอย่างเพิ่งเชื่อว่าเขาพูดมา เราต้องได้ยินกับหู ได้ดูกับตา
ให้ใคร่ครวญด้วยสมอง ได้พิจารณาด้วยปัญญาแล้วค่อยตัดสินคน ๆ นั้นว่า ดีหรือเลว

เอาละโยมลองมาฟังเรื่องนี้แล้วกัน
พอที่จะช่วยให้โยมเข้าใจแจ่มแจ้งมากขึ้น
มีครอบครัวหนึ่ง ซื้อพังพอนมาเลี้ยงไว้ตั้งแต่ยังเล็ก
พังพอนเชื่องและน่ารัก...สามีภรรยาคู่นี้จึงรักพังพอนมาก....
อุ้มเล่น....กอด....หยอกล้ออยู่เสมอ....

ต่อมาไม่นาน.... ภรรยาก็คลอดทารกน้อยเป็นลูกชาย หน้าตาน่ารัก
พ่อแม่รักลูกปานแก้วตาดวงใจ....ทะนุถนอมลูกเหมือนไข่ในหิน....
หลังจากคลอดลูกมาแล้ว แม่เกิดความวิตกกังวลอยู่ตลอดเวลา....
กังวลว่าเจ้าพังพอนมันจะกัดลูกเราหรือเปล่า....
มันจะกัดไหมหนอ.. มันจะกัดหรือเปล่า...
เป็นห่วงอยู่ตลอดเวลา.... กลัวพังพอนจะกัดลูกตนเอง....
วันหนึ่งทั้งสามีและภรรยามีธุระต้องออกนอกบ้านทั้งคู่....
ในขณะที่ออกจากบ้านแม่ก็คิดว่า...พังพอนจะกัดลูกหรือเปล่านะ....
คิดอยู่ตลอดเวลาว่าพังพอนอาจจะกัดลูก....

ในขณะที่ไม่มีใครอยู่บ้าน....มีงูใหญ่อยู่ตัวหนึ่ง
เป็นงูเหลือมตัวใหญ่มาก....เลื้อยเข้ามาในบ้าน....
งูเหลือมขนาดใหญ่มันสามารถกินเป็ด....กินไก่....
ได้เป็นเล้า.... กินหมูเป็นๆ ได้ทั้งทั้งตัว
พอเจอทารกก็เลื้อยเข้า งูมันเตรียมจะกิน....
พังพอนเห็นงูจะทำรายเด็ก....ก็โดดเข้าไปกัดคองูเหลือมเต็มเขี้ยว....
พังพอนสู้สุดชีวิต.... แลกชีวิตต่อชีวิตเพื่อปกป้องเด็กน้อย ลูกรักของเจ้านาย....

ทั้งสองสูกันเป็นพัลวัน....พังพอนกัดไม่ปล่อยทั้งที่ตัวเล็กกว่ามาก....
สุดท้ายพังพอนรวบรวมพลังสุดชีวิตกดเขี้ยวเต็มแรง....
เลือดงูพุ่งกระฉูดเต็มตัวพังพอน.... งูใหญ่ทรุดฮวบลง....ตายคาปากพังพอน....
สักพักแม่กลับมาถึงบ้าน.... พังพอนดีใจ....
ในฐานะที่ทำความดีความชอบ ปกป้องลูกของเจ้านายให้รอดชีวิตจากงูร้ายได้....
ก็วิ่งไปรับหน้าแม่ที่หน้าบ้าน....

พอวิ่งไปถึงหน้าบ้าน.... แม่เห็นตัวพังพอนเต็มไปด้วยเลือด....ก็ตกใจ....
ฉันว่าแล้วแกต้องกัดลูกฉันแน่นอนเลย....
คิดไว้ไม่ผิด....คว้าไม้หน้าสามกระหน่ำตีพังพอนเต็มแรง....
ตีเปรี้ยงๆ ๆ ๆ ....จนแหลกเหลวตายคามือ....
โดยที่พังพอนไม่มีโอกาสได้พูดเลยสักนิดเดียว....

แม่รีบวิ่งเต็มที่มาดูลูก....คิดว่าลูกตายแน่แล้วเพราะถูกพังพอนกัดตาย....
แต่พอมาเห็นลูกต้องตกใจ.... ลูกนอนหลับพริ้มอย่างมีความสุข....
แต่ข้างๆ ตัวลูกมีงูใหญ่นอนตายอยู่....
แม่นึกเสียใจว่า....นี่เราทำอะไรลงไป...
เราได้ทำร้ายทาสผู้ซื่อสัตย์.... ผู้ที่สละชีวิตปกป้องลูกของเรา....
ผู้ที่ซื่อสัตย์กับเราเสมอมา....



แม่เสียใจมาก....วิ่งไปอุ้มร่างของพังพอนมากอดไว้แนบอก....
ร้องไห้คร่ำครวญ....เอามือเช็ดเลือดจากตัวพังพอน....
หวังจะให้พังพอนฟื้นขึ้นมาอยู่กับเธออีก....
แต่ก็สายไปเสียแล้ว....พังพอนสิ้นใจตายแล้ว....ในสภาพเนื้อตัวแหลกเหลว

ดังนั้นท่านทั้งหลายจงจำให้เห็นใจเสมอว่า
บางที่สิ่งเราเห็นอาจจะไม่เป็นจริงอย่างที่เราเห็นก็ได้
อย่าด่วนรับ.... อย่าด่วนปฏิเสธ....ในสิ่งที่ตาเห็น
เห็นอะไรสักแต่ว่าเห็นไว้ก่อน.... ได้ยินอะไรสักแต่ว่าได้ยินไว้ก่อน....
อย่าด่วนรับ อย่าด่วนปฏิเสธ.... มิเช่นนั้นเรา
อาจจะเสียใจเพราะต้องสูญทาสผู้ซื่อสัตย์ไปก็ได้

พุทธศาสนาจึงสอนไว้เสมอว่า ใคร่ครวญแล้วจึงทำ

 
ปฏิทิน
<< September ’18 >>
Mo Tu We Th Fr Sa Su
     
 1
 2
 3
 4
 5
 6
 7
 8
 9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
แสงธรรมนำชีวิต เวฬุวัน 
 
 
หน้าหลัก | ข่าวประชาสัมพันธ์ | กวีธรรมคำกลอน | ข้อธรรมนำชีวิต | ธรรมะอินเทรนด์ | กระดานเสวนาธรรม | เว็ปเพื่อนธรรม | ติดต่อผู้ดูแลระบบ | Administrator |
 
Advertisement